در یک‌سوم پایانی زمین، یک عادت مشخص در بازی تو دیده می‌شود: اسکوپ کردن توپ به‌جای شوت زدن. این الگو را هم در بازی‌های ملی قبلی دیده‌ایم و هم در سطح باشگاهی.

اما نکته‌ی اصلی اینجاست: اینجا باید شوت بزنی. نه اضافه‌کاری، نه لمس اضافی. تو برای شوت زدن به فضای زیادی نیاز نداری؛ یک تغییر جهت کوچک و یک زاویه‌ی محدود کافی است.

در این موقعیت‌ها، تو در واقع بهترین زاویه نسبت به دروازه را داری. از طرف دیگر، در این نوع بازی‌ها تو زیاد توپ دریافت نمی‌کنی، مخصوصاً در مناطق مرکزی. به همین دلیل، هر لمس توپ در زون ۱۴ باید حداکثر تأثیر را داشته باشد.

در این صحنه، واکنش اول تو باید شلیک باشد. دروازه‌بان ازبکستان کیفیت بالایی ندارد و دروازه‌بان لبنان هم احتمالاً بهتر از او نخواهد بود. پس وقتی در این فضا هستی، معطل نکن — شوت بزن.

نکته‌ی مهم دیگر این است که بعد از دریافت توپ، دوباره به واید سمت راست برنگردی. تو در طول بازی‌ها زیاد در مناطق مرکزی ناپدید می‌شوی چون بیشتر وقتت را در کناره‌ها می‌گذرانی. اما وقتی بالاخره به مرکز می‌رسی، باید از آن استفاده کنی.

این لحظه‌ها کم هستند.
و این همان موقعیت‌هایی است که نباید به بازی برگردانده شوند.